Najgłośniejsze polskie „pióra kryminalne”, czyli Katarzyna Bonda, Igor Brejdygant, Wojciech Chmielarz, Marta Guzowska, Małgorzata i Michał Kuzminscy, Katarzyna Puzynska i sześć wybranych przez nich prawdziwych zbrodni, które wstrzasneły Polska. Pisarze analizowali głośne sprawy, opierając się na nagich faktach z policyjnych i sądowych akt.
Sześć tragedii i próba zrozumienia sytuacji, które do nich doprowadziły. Każdy z autorów przeanalizował okoliczności towarzyszące przestępstwom – rozmawiając z profilerami, patologami, psychologami, specjalistami-kryminologami czy analizując akta – i opisał wybraną historię. Wszyscy zrobili to w charakterystyczny dla siebie sposób, posługując się językiem, do którego przyzwyczaili swoich czytelników.(...)
źródło opisu: Opis wydawcy
źródło okładki: www.lubimyczytac.pl
Jak wiecie, bardzo cenię i lubię wszystkie programy Pana Michała Fajbusiewicza.
Nie mogłam zatem, nie sięgnąć po książkową wersję cyklu tych popularnych programów.
Jakie wrażenie wywarł na mnie pierwszy tom?
Zapraszam do zapoznania się z moją opinią…
Możemy dzięki temu poznać nowych autorów i być może w przyszłości sięgnąć po ich utwory.
Tak właśnie było w moim przypadku…
Michał Fajbusiewicz „Wstęp”
W części pierwszej przedstawia poszczególnych autorów, podając o nich ciekawostki, których istnienia często czytelnik świadom nie jest…
Jesteśmy informowani też jaką sprawę będzie opisywał każdy ze współtwórców tego wydawnictwa.
Wstęp zawiera bardzo ciekawe i rzeczowe informacje.
Jedynie denerwowało mnie użycie słowa „zbiorek” w kontekście książki zawierającej opis brutalnych zbrodni…
Opisywałam na blogu początkowe części serii z profilerem policyjnym Hubertem Meyerem.
Pisałam też na temat jej świetnego reportażu pod tytułem „Polskie morderczynie”.
Sprawa była często przedstawiana w licznych programach telewizyjnych oraz artykułach prasowych.
Zdolny maturzysta był przez kilka dni przetrzymywany oraz katowany w mieszkaniu Moniki Sz.
Następnie został zabity poprzez parę ciosów nożem.
Z opowiadania Bondy dowiadujemy się, że prosił o śmierć.
Czy ten fakt usprawiedliwia popełnienie morderstwa?
Moim zdaniem Nie-absolutnie, nie…
Autorka ukazuje Monikę jako osobę wychowaną w patologicznym środowisku.
Wzorową więźniarkę.
Czy spowodowało to, że choć trochę zrozumiałam sprawczynię i choć minimalnie jej współczułam?
Absolutnie Nie!
Zaznaczam, że sama autorka zwraca uwagę, że niektóre elementy historii zostały zmienione.
Niezmiennie bardzo cenię prozę Pani Katarzyny Bondy, jednak to konkretne opowiadanie do moich ulubionych należeć nie będzie…
Oglądałam jednak 2 seriale będące adaptacją jego powieści.
„Sasquatch” jest zatem pierwszym utworem pióra Pana Igora, który miałam okazję przeczytać…
Jest to historia młodego górala, który pewnej nocy morduje z zimną krwią pijanego nastolatka.
Sprawca odwoził chłopca do domu z dyskoteki.
Dlaczego go zabił?
Bo był ciekawy, jak to jest kogoś zamordować…
Wcześniej był zafascynowany postacią Teda Bundy’ego seryjnego mordercy, skazanego na śmierć.
Młody sprawca również liczył na taki wyrok, choć jest on niezgodny z polskim prawem.
Opowiadanie napisane w bardzo rzeczowy, konkretny sposób.
Styl zdecydowanie zachęca do sięgnięcia po książki tego autora…
Jednak bardzo dobrze pamiętam odcinki „Opowiem ci o zbrodni” z jego udziałem.
Ze wstępu Pana Fajbusiewicza, dowiadujemy się, że Wojciech Chmielarz, zainspirowany programem „997…”, już w dzieciństwie postanowił, że zostanie autorem kryminałów…
Autor opisuje morderstwo, które popełniła kobieta(była prostytutka) na swoim konkubencie…
Pomagał jej w tym młody kochanek…
Motyw? Chęć wzbogacenia się…
Pamiętam ten odcinek programu 😊
Fragmenty opowiadania kryminalnego, przeplata opisami procesu pracy nad programem „Opowiem Ci o zbrodni”, pracy z uczestnikami kursu pisania powieści kryminalnych, czy rozmowami ze swoją żoną na temat tego opowiadania.
Bardzo ciekawe podejście do tematu.
Zdecydowanie zachęcił mnie do sięgnięcia po inne jego utwory…
Z zawodu archeolog.
Opisuje sprawę podwójnego morderstwa młodej dziewczyny(z dwoma kasztanami w kieszeni oraz starszego od niej o 13 lat.
Z ustaleń policji wiadomo, że ofiary były ze sobą w związku.
Dlaczego zostali zamordowani?
Mężczyzna bo prowadził szemrane interesy.
Dziewczyna bo znalazła się w niewłaściwym miejscu, w niewłaściwym czasie…
Autorka dzieli swoje opowiadanie na 61 krótkich akapitów(ponumerowanych).
Każdy z nich to kolejne fakty, kolejny etap odkrywania kryminalnej zagadki.
Pani Marta pokazuje nam co łączy, a co różni pracę śledczych i archeologów.
Wyjątkowo oryginalne podejście.
Widać ogromną wiedzę, oraz miłość do własnego zawodu.
Byłam zaskoczona, jak bardzo wciągające okazało się to opowiadanie.
Z przyjemnością przeczytam kiedyś książki Pani Guzowskiej.
Opisują jedną z najgłośniejszych zbrodni w PRL.
W 1976 podczas pasterki we wsi Zrębin, z nabożeństwa zostaje „wywabione” młode małżeństwo.
Wracając do domu ciężarna kobieta, jej mąż i nastoletni brat są bardzo zaniepokojeni.
Nagle zostają zaatakowani, zostali potrąceni przez samochód, jechał też za nimi autobus a w nim 30-tu świadków.
Z pozoru zdarzenie wyglądało na wypadek komunikacyjny, lecz motywem były porachunki pomiędzy rodzinami sprawców i ofiar.
Podczas procesu świadkowie składali nieprawdziwe zeznania będąc przekupionymi bądź zastraszonymi przez sprawcę.
Opowiadanie napisane w „suchy”, kronikarski sposób.
Niczym artykuł do gazety.
Może utwory tych Państwa w kolejnych częściach „Opowiem Ci o zbrodni” będą ciekawsze.
Mam taką nadzieję…
Pani Katarzyna Puzyńska napisała wiele bestsellerowych powieści kryminalnych.
W tym tomie opisuje zabójstwo pięknej studentki.
Joanna z Bydgoszczy miała wszystko-urodę, kochającą rodzinę, narzeczonego, mnóstwo znajomych.
Była powszechnie lubiana, jak również adorowana przez mężczyzn.
Pewnego dnia narzeczony znajduje ją martwą…
Kto mógłby chcieć śmierci tak wspaniałej osoby jak Asia?
Były chłopak? Odtrącony adorator?
Na odpowiedzi na te pytania, czekano 20 lat…
Technika kryminalistyczna w latach 90-tych, nie pozwalała tego ustalić…
Dopiero wiele lat później policjanci z „Archiwum X” wznowili pracę nad sprawą zabójstwa młodej dziewczyny.
Katarzyna Puzyńska jest z wykształcenia psychologiem i to widać w tym opowiadaniu.
Używa bowiem fachowego słownictwa.
Podsumowując-jedna z ciekawszych, lepiej opisanych historii z tej części cyklu…
„Portret kobiety nad brzegiem morza”, „Dwa kasztany w kieszeni”, „Morderstwo na dziesiątym piętrze”, „Sasquatch”, „Łaska”, „Ludzie w autobusie”…
Sama nie mogę doczekać się, gdy przeczytam kolejną część…..
Komentarze
Prześlij komentarz